Alp Mercan

Hala yazacak kadar, hatta yüzleşecek kadar halim de yok gücüm de yok. Sadece bu kahramanın annesi olduğum için gururluyum, onurluyum ve bu yüzden dayanıyorum. Biraz da ablan ve Mete için bir şekilde tutunmaya çalışıyorum. Sen Mete gibi çocukları kurtarmak için o yanan otele girdin ya biz senden razıyız benim vicdanlı oğlum, benim kahraman oğlum, benim şehid oğlum.

Ben seni her evden gittiğinde öptüm kokladım ve Allah'a emanet ettim, içim rahat! Sen bana Allah'ın emanetiydin ve zamanı geldiğinde emanetler sahiplerine döner. Giderken bile bize bu gururu bahsettiğin için oğlum teşekkür ederim. her zaman bizi düşündüğün için bu haldeyken bile bize gururlu bir ad bıraktın.

Gittiğinden beri çok az zaman kalkıyorum koltuktan hep düşünüyorum yine de - ne de olsa ana yüreği - korktu mu, üşüdü mü, canı yandı mı? Kafamda milyonlarca düşünce dönüyor, susturamıyorum. Şunu bil ki nerede olduğunun hiçbir önemi yok, Annen seni bırakmayacak, hep yanında.

Senin adını Alp koydum adın gibi yaşadın adın gibi gittin. Sen merak etme! Ben senin arkandayım ve son nefesime kadar bunun hesabını soracağım. Bu süreçte kimin en ufak sorumluluğu varsa tek tek fitil fitil burnundan getireceğim. Benim canımı, canımın canını alanlara bedel ödeteceğim bu da sana sözüm olsun.

Şehadetin kabul olsun benim Alp oğlum! Seninle hep gurur duydum ve hep gurur duyacağım.

Seni çok seviyorum popiş.

Canını hiçe sayarak canlar kurtarmaya çalışan kahraman. Mekanın Cennet Olsun

Sevgili Düdük Alp :)

Henüz 2.5 yaşında olduğum için bu satırları annem (aka your witch sis) kaleme alıyor. Gittiğinin ve bir terslik olduğunun farkındayım, çünkü her gün en az 2-3 kere beni arardın ve sadece benimle oynar ve konuşurdun. Resmini gördüğüm her yerde öpüyorum ve o ponçik suratını seviyorum.

Beni her aradığında anneme ilk olarak Mete'yi ver derdin, hatta annem senle konuşmaya çalıştığında Mete'ye özel telefon alacağım ben Mete için aradım derdin. Galiba artık özel hattımızı kurduk birlikte, sen hep benimlesin benim kahraman koruyucu meleğimsin! Her gece rüyamda benimlesin, annem geceleri uykumda gülümseyerek Alp dediğimi duyuyor. Sanırım yine bizi kıskanıyor çünkü o seni göremiyor. Bugün anneme Alp benimle oynamaya gelmiş ama yine yaramazılık yapıp oyunaklarımı alıyor dedim. Oradan da bizi trolleyebilmen muazzam gerçekten.

Sen benim her zaman "Şüşman küpek" en iyi arkadaşım kalacaksın. Ben de her zaman Alp'ın oyuncağı! Sen gitmeden önceki son gün "Alp'i arayın" diye krize girdiğim videoyu görmüştün zaten ve telesiyejde olmana rağmen beni aramıştın. O günden sonra gittiğini anladığımdan olsa gerek hiç Alp'i arayın diyemedim, gerçi sen hep benimlesin artık.

Eve geri döndüğümde kapıda bir paket bizi bekliyordu, evet bizi bırakıp gitmeden önce alıdığın sürpriz son kitap gelmişti. Sen hep böyleydin zaten benimle hep anı biriktirdin her gün küçük sürpirzler yaptın bu kitap sürprizin de annemi biraz dağıttı ama toplar yine tanıyorsun onu...

Şimdi bana söz verdiğin son oyuncağın gelmesini bekliyorum, annemler senin verdiğin sözü tutacak biliyorum ama ben şimdi kime her gün yeni sipariş vereceğim onu bilmiyorum. Annemi beraber delirtmemiz gerekirken bu işi tek bana bıraktın ben de bu yüzden kızıyorum. (Eray Dede gibi baktım sana)

Herkes beni sana benzetiyor sarışın Alp diyor umarım karakterim de sana benzer düdük Alp! Sen dünyanın en iyi arkadaşı, abisi ve dayısısın. Artık bir sıfatın daha var süper kahraman! Benim gibi çocukları kurtarmak için kurtuduğun halde yangına tekrar girdiğini annem gelecekte detaylıca tekrar ve tekrar anlatacak! Sen bana gurur dolu bir ad bıraktın. Seni çok seviyorum ve hep seveceğim. İyi ki ben senin oyuncağındım Şüşman küpek.

mekanı cennet olsun

Üniversiteden(MIYO)Anne ve Babası nın arkadaşı olarak mutevefaya Allahtan rahmet tüm sevenlerine baş sağlığı ve sabırlar diliyorum Mekanı Cennet olsun

Canımızz Alp..
Seninle geçirdiğim zamanlar çok kıymetliydi seninle aynı candan aynı kandan olmak tarif edilemez bir gurur tertemiz yüreğinle hoş sohbetinle bilgilerinle her seferinde hayatıma güzellikler kattın. Özellikle 'abla ya senin bu boyunu napıcaz her geldiğim de biraz daha kısalıyorsun sanki deyişin kulaklarımda ama yapacak bir şey yok anneanneme benziyorsun derdin .. O güzel gülüşünü atıp gönlümü alıverirdin . Seni her zaman kahramanlığınla cesaretinle güzel yüreğinle anacağız iyi ki vardın iyi ki hayatıma dokundun hep var olacaksın . Sen kimseyi incitmedin yattığın yerde seni incitmesin ..

Aramızdan bu ani ayrılış hepimizi derinden etkiledi, inanamadık... Sadece Yaz aylarında görüşebiliyorduk ama orada var olduğunu bilmek ne büyük nimetmiş. Rabbim Mekanını Cennet , Peygamberimize komşu eylesin. Başımız sağolsun.

Mekanın cennet olsun kahraman oğlumuz 🤯🤯🤯

Mekanı cennet olsun

Sevgili Alp;

Seni maalesef ki bu üzücü olayda haberler üzerinden tanıdım. Ne kadar iyi yetiştirilmişsin ki insan hayatına önem verebilmişsin, risklerin çok olmasına rağmen. Senin gibi gençleri böyle tahlihsiz bir cinayette kaybetmek çok üzücü.

Umarım huzur ve mutluluk dolusundur bulunduğun yerde.

Ailene, arkadaşlarıma ve bütün sevdiklerine önce başsağlığı diliyorum, sonrada ailene senin gibi bir evlat yetiştirdikleri için teşekkür ediyorum.

Aslan yürekli Alp,

Seninle hiç tanışamadık; fakat kahramanlığına hepimiz tanıklık ettik, seni tanıdık ve ardından göz yaşı döktük.

Sevgili ablana, kıymetli aile üyelerine, seni tanıma mutluluğuna erişmiş arkadaşlarına sabır diliyorum.

Mekânın cennettir kuşkusuz; huzur içinde yatasın...

Oğluşum,

21.01.2025 gecesi Bolu Kartalkaya’da çıkan yangında, insanların bağrışlarına kayıtsız kalamayarak kendi canını hiçe sayarak ateşin, yangının içine dalan hayat gayem sevgili oğlumu
kaybettim.

Kendi ellerimle ebedi istirahatgahına uğurlamama rağmen inanamıyorum hala…

Bir baba olarak, gencecik 24 yaşında hayatının ilk baharında sahip olduğu inanç ve değerleri için nasıl olur da böyle cömertçe hayatından vazgeçerek ölür diye sordum kendi kendime defalarca.

Babalar ölünce çocuklar büyürmüş ama evlatlar ölünce babalar da yaşarken ölürmüş.
Ben 21.01.2025 Tarihinde ……

Yattığın yer incitmesin oğlum.
Bizi hiç bir zaman üzmedin, yormadın, incitmedin.

Umarım şehadetin, son dönemlerde ihtiyaç duyduğumuz sende var olan insani toplumsal değerleri tekrar kazanmamızı sağlar.

Tüm Türkiye senin şehadetinle tekrar tekrar aynaya baktı, öz eleştiri yaptı, utandı, ciğerleri yandı empati yaptı, Sahiplendi ve içselleştirdiler. Hep birlikte uğurladık.

Tanımadığımız milyonlar seninle gurur duydu, sensizlik acı olsada ölümün insanlık adına şartsız ve önyargısız kahramanlık destanı oldu.

Herkes çocuklarına seni anlatıyor, artık bir efsanesin, öyleydin zaten ama herzaman yaptığın gibi yine sessizce onurluca fark ettirdin.

Gidişinde kısa yaşantın gibi sessiz ve onurluca oldu

Canımın içi Güler Yüzlü Sessiz Yavrum,
Vedalaşamadan sessizce gittin.
Sensizliğe nasıl dayanacağız?
Sorumluluk bilincinle babaanneni arar kontrol ederdin, yanında kim var diye sorardın. Deprem olduğunu duyduğunda telefona sarılıp babaanne hemen dışarı çık, sen fark etmiyorsun ama deprem oluyor diye çığlıkların hala kulaklarımda. Bonus saçların ne güzeldi. Saçından gözünü seçemeyiz “börkünü” çıkarda yüzünü göreyim dediğimde başımda bir şey o saçım babaanne dediğinde ne de güzeldin. Sen bir iyilik meleği, yaşının çok üstündeydin güzel oğlum. Hiç bir gün karşılık vermedin, kırmadın, dökmedin, üzmedin ne saygılı ve sevecendin.
Şehadetini Allahım inşaallah kabul eder, hak vaki olduğunda sana komşu kılar beni.
Canım torunum , hergün dualarımdasın.

It’s very hard to write these words … unconceivable a few weeks back … What is life? And how can something like this happen? When I have first heard about this tragedy, I said it cannot be true and that both Alp and Yigit are somewhere out there amongst the wounded, that they will be found alive, but it wasn’t meant to be…

Alp gave up his life knowingly so that countless others may live, so that many other families will be able to hug their loved ones, this with the cost of his own!

I believe his final act is a testimony to the way he was raised, to the man he was, to the strong family values instilled in him by his parents, to his selflessness and courage… In the days that passed I pondered on one fact “ what would I have done if I were in his place?” and I am afraid I cannot bring my conscious mind to render an answer I can accept.

I am happy I got to know you, Alp! You were always positive, you wanted to experience new things… albeit big sis might not have always approved (don’t know if the motorbike would have materialized with Ece 😊), wanted to prove yourself to the society and above anything else loved Mete, your sister and family unconditionally! I have yet to see a brother sister bond as strong as yours!

Both Alina and I will miss you little bro' and you will be in our prayers! Ankara will never be the same without you ☹

Bu nasıl güzel cesaretli bir yürek, nasıl iyi bir genç... Onu yetiştiren anne babadan Allah razı olsun. Mekanı mutlak cennettir, sevdiklerine sabır ver ya Rabbim.

Değerli Alp,

Haberlerde, fotoğrafını ve o gün yaşadıklarına dair demeçlerini gördüğümde irkilmiştim. Ne mutlu ve ne kutlu bir genç olduğunu düşünerek, yaşamın içinde beraber mücadele edebileceğimizi ve tıpkı o günkü gibi isminin hakkını verdiğin anılarımız olabileceğini hayal etmiştim.

Seni hiç tanımadım, seni hiç görmedim. Ama seni hissettim. Bu tanışmanın ve tanımanın da ötesinde, bana kalırsa bir kavuşmadır.

Ablanın iş arkadaşı, benim ise en değerli büyüğüm verdiği bir haberle bu hissi güçlendirdi. Aslında biz, hiç de uzak değilmişiz yaşamın içinde. Bunu öğrendiğimde bir kez daha irkildim. Sonra, tebessüm attım.

İnanıyorum ki, sen ve senin gibi Alp'ler... Bir gün buluşacak ve güzelliği anlatacağız. Güzelliklerle dolu kal Alp. Sevgiler...

Sevgili Alp,

Seninle değerli arkadaşımız ablan Ece sayesinde, bir arkadaşımızın düğününde tanışmıştık. Daha ilk bakışta temiz yüreğin ve vicdanın yüzünden okunuyordu. Ablana destek olmak için daha yeni hayata gelmiş küçük yeğenine göz kulak oluyor, yanından ayrılmıyordun. Bizlerin hayal bile edemeyeceği bir felaket anında dahi vicdanını ve yüreğini dinleyerek nasıl örnek bir insan olunması gerektiğini bizlere gösterdin. Seni hep gösterdiğin bu cesaret ve yüreklilik ile bir kahraman olarak hatırlayacağız. Nur içinde uyu.

Başta anne ve baban ile ablan Ece olmak üzere tüm yakınlarına ve sevenlerine baş sağlığı ve sabır dilerim.

Sir Prenses ponçik Alp! Seninle beni yakından tanıyan herkes bilir ki ben kardeş değil, evlat kaybettim. En yakın arkadaşımı kaybettim...

Ben bu hayatta evlat oldum, anne oldum, yeğen oldum, torun oldum, eş oldum ama en çok abla olmayı daha doğrusu senin ablan olmayı sevdim. Bir şey söyleyeyim mi senin bu acıyı çekmendense ben bu acıyı çekmeye de razıyım Alp. Ablalık fedakarlıksa eğer, ben seni bu acıyla bırakmaktansa ben senin için çekerim bu acıyı sen yeter ki mutlu ol, huzurlu ol. Hep derdin ki "Ben prensesim abla sen Seyit Onbaşı, sen bu hayata mücadeleye geldin, ben narinim", hiç de narin değilmişsin oğlum! Sen kahraman çıktın ya! Eğer süreci izliyorsan eminim soğukkanlılığım ile iyi dalga geçmişsindir, "cold blood witch" dediğini kulağımda duyuyorum oğlum. Böyle olmak zorunda kalmak da çok acı ama mücadelem yeni başlıyor oğlum.Huzurla uyu cennette, ben burada senin için de son nefesime kadar mücadele edeceğim. Ablan yine çeker çileleri sen yeter ki iyi ol.

Senin en çok dayı olmayı sevdiğini biliyorum tabi. Sen Mete'nin de en yakın arkadaşı ve en sevdiği insandın. Resmini öpüşü, senin fotoğraflarını sevişi canımızı yakıyor ama bu şerefli kahramanın yeğeni olmaktan her zaman gurur duyacağını biliyorum. Sadece o mu hepimiz seninle hep gurur duyacağız!

Doğduğun günden bu güne kadar hiç kavga etmedik, hiç dövüşmedik birbirimizi kıracak en ufak bir şey yaşamadık, ama şu an karşımda olsaydın galiba ilk defa bir şefkat tokadı atardım sana, o da beni sensiz bıraktığın için. Babam hep derdi ya tuvalete gitseniz de birbirinize mi söylüyorsunuz diye gerçekten öyleymiş poncik, o günden beri sana bir şeyleri anlatmak için elimin telefona gitme sayısını anlatamam.

Benim en ufak detayı düşünüp soğukkanlılıkla yaptığım her plan sonrasında bana "Sonunu düşünen kahraman olamaz, sende kahraman ruhu yok" derdin ya şu an anlıyorum oğlum, sen de varmış o ruh. Yanan otelde dışarı çıkmana rağmen sırf çocukları ve insanları kurtarabilmek için, ateşlere sonunu düşünmeden daldın ya oğlum sen şanlı bir kahraman ve şehitsin. Rabbim şehadetini kabul etsin. Gidişine alışamadığım gibi çok da sorguladım minnoş, sonra benim her kararına yorum yaptığım için söylediğin "Seni alakadar etmez" repliği geldi aklıma. Bedenlerinize 10. katta ulaşabildik ve o an iyice anladım ki bu senin ve Yiğit'in kararıydı oğlum. siz görevli geldiniz ve canlar kurtardınız. Ben kimim ki sorgulayacağım sizin bu kararınızı? Ancak gurur duyarım bu şerefli çocukların ablası olduğum için.

Daha fazla yazıp sana "boş" yapabilecek takatım kalmadı. Son sözüm yemin olsun ki senin için mücadelemi hiç bırakmayacağım ve and olsun ki bu dünyaya bir daha gelsem yine senin ablan olmak isterdim! Seni çok seviyorum poncik!

Alp,
Türk geleneğinde ad alabilmek için bir kahramanlık yapılması gerekirmiş, yaptığın kahramanlığa göre adını koyarlarmış. Dünyadan bir ALP geçti, on yıllarca yaptığı anlatılacak, bir destan gibi dilden dile aktarılacak. Seninle aynı dünyada aynı toplumda yaşadığım için çok şanslı hissediyorum kendimi, bu ülkeye ve bu insanlara olan inancımın sebeblerinden biri sensin Alp. Umarım bizlerde cennete yanına erişebiliriz, umarım orada senin yüzüne bakacak işler yapabiliriz. İyi ki varsın ve hep var olacaksın.. KAHRAMANIMIZ CANIM ALPİMİZ.

Güzel yüreklimiz tam anlamıyla insanlığa örnek sevgiyi sizden alan dostumun canı bizim canımız Alp’imiz, yüreğimiz yangın yeri olsa da bıraktığın erdemli kahraman duruş her zaman hatırlanacaktır. Seni çok seviyoruz🙏❤️🙏❤️🙏❤️🙏❤️ Kalbimizde eksilmeden daima yaşayacaksın 🙏🙏🙏